Zo vond ik bij 'n antiekzaak in Cozad een fraaie collectie
zeldzame Hummels, WEGLEGGEN KAN
Het was me nooit opgevallen hoe vakkundig die dingen gemaakt zijn,
En bij ieder exemplaar zit 'n authenticiteitcertificaat,
Helen was gek op Hummels,
Ahoi daar.
Ik zei ahoi.
Nou, eveneens ahoi. - John Rusk. Eau Claire, Wisconsin.
Warren Schmidt, Omaha. - Ik hoop dat ik niet stoor,
maar ik zag dat u 'n nieuwe Avonturier hebt.
Inderdaad. - Tien meter, hé?
Inderdaad. - Nou, moe.
Fraaie camper, hé? Tjonge, zeg.
Ja, ik ben er best tevreden mee.
Permissie om aan boord te komen, kapitein?
Wat zegt u?
Mag ik 'n kijkje nemen? - O, natuurlijk. Ga uw gang.
Dank u.
O ja, hoor... Nou, moe.
Moet je die zee van ruimte zien.
Die uitklapdingen zijn echt handig, hé?
U houdt de kombuis heel netjes. - Ik ben nog maar 'n week op pad.
Heus? Is dit uw maidentrip?
En u reist solo? - Jazeker.
Kom eten. Dat moeten we vieren. Mijn Vicki kookt geweldig.
Ik bedoel, als u vrij bent. - Nou, ik zal m'n agenda
er even op moeten naslaan.
Ahoi daar.
Ahoi.
Klim aan boord.
Ik ben Vicki Rusk. - Warren Schmidt.
John vond 't geweldig u te leren kennen.
Ach, dat hoefde helemaal niet.
Het ruikt hier heerlijk. - Ik hoop dat u stoofpot lust.
Daar is ie.
Hoe gaat het? - Prima. Mag ik je jasje?
O, jazeker. Ja, hoor.
Nou, vooruit.
Is dat 'n brandlucht?
O nee. Ik heb wat lucifers afgestreken.
Gaan wij naar de zitkamer terwijl Vicki...
Je bent bijna klaar, hé? - Zogoed als.
John, Warren heeft bier mee. - Dank je wel, Warren.
Ga zitten.
Oké. - Neem jij die stoel maar.
En...
wat doe je in Eau Claire?
Mijn broer en ik hebben een schoenwinkel.
Ja, een Famous Footwear, en, nou ja... de mensen hebben
altijd schoenen nodig.
Vicki is bezigheidstherapeute. Dat doen we dus voor de kost.
En jij?
Ik zat in verzekeringen, maar nu ben ik gepensioneerd.
Oké, jongens. Het eten is klaar.
Dit stel leerden we in Kansas kennen.
Je weet wel, die man met z'n houten been.
Heerlijk stel. We brachten 't hele weekend met ze door.
Dit zijn Roger en Denise met hun dochters.
Denise is jullie oudste. - Middelste. Ze wonen in Delaware.
En deze schatjes zijn Katie en Sloan.
'n Meisje dat Sloan heet. Heb ik nog nooit gehoord.
Hadden wij ook niet.
Heb jij foto's van je dochter?
Nee, niet hier bij me. - Ook niet in je portefeuille?
Nou...
Ik heb er wel eentje van George Washington.
Of Abraham Lincoln. - Wie?
O je, dadelijk vallen we hier zonder waarheidsserum.
Redden jullie 't als ik even bier ga kopen?
Abraham Lincoln... Ik ben zo terug.
Niet onaardig, hé? - Heel leuk.
Oké.
Dit wagentje gaven we hen met de kerst.
Leuk, hé? - Schattig.
En die leuke jurkjes. Dat is hun doopjurk.
Je hebt 'n heel leuke familie.
Jij en John boffen. - Ik weet het. We boffen.
Vind je het erg als ik wat zeg?
Tuurlijk.
Nou...
je weet best vrolijk te kijken
na al wat je de voorbije tijd is overkomen.
En ik weet dat ik je nog maar net ken, maar ik heb 'n goed instinct
als het over mensen gaat
en het gevoel dat ik bij jou krijg,
is dat ondanks je goede houding en je positieve kijk op de dingen...
ik toch denk dat je van binnen
een droevige man bent.
Het is een hele aanpassing als je je vrouw verliest.
Maar het is meer dan dat.
Ik zie meer dan verdriet en verlies in je.
Iets dieper.
Hoezo?
Nou, ik ken je nog maar net...
maar ik gok dat het woede is.
Ja, woede...
En, ik weet niet, misschien ook angst.
Eenzaamheid.
Ik ben ergens wel eenzaam.
Zie je wel. Ik wist het.
Mag ik je wat zeggen? - Ik luister.
Ik ken je nog maar
een uurtje of zo...
en toch
heb ik het gevoel dat je me begrijpt.
Beter dan mijn vrouw Helen me ooit heeft begrepen.
Zelfs na 42 jaar getrouwd te zijn.
42 jaar.
Als ik misschien eerder iemand als jij had leren kennen...
O, jij droevige man.
Droevige, droevige man.
Droevige man.
Laat me los, ben je gek? God, wat scheelt jou?
Ik weet niet wat je bezielt, maar je kunt beter gaan.
Het spijt me. - Nee, ga weg.
Het spijt me. - Niks spijt, ga weg.
Ik wilde niet... - Ga weg.
Goed. Mag ik m'n jasje?
Jezus.
Ga weg.
Ray, met Warren.
Ik weet dat we uiteen gingen op een ietwat valse noot,
maar ik vond dat ik je moest bellen om te zeggen...
dat ik heb zitten denken en in m'n ziel heb lopen wroeten,
en, nou ja...
Ik wilde alleen maar even zeggen dat ik bereid ben te praten
vanwege alle voorbije... - Vindt u 't bericht goed, druk 4,
Om uw bericht te horen, druk 2, Om het te vervangen, druk 3,
Om uw bericht te, Bericht gewist,
Gelieve na de piep uw bericht in te spreken,
Druk op 4 als u met uw bericht klaar bent,
Helen...
Wat vond je werkelijk van me...
diep in je hart?
Was ik echt de man met wie je je leven wilde delen?
Was ik dat?
Of was je ontgoocheld,
maar te aardig om het te laten blijken?
Ik vergeef het je van Ray.
Ik vergeef het je.
Het is lang geleden...
En ik weet dat ik ook niet altijd de vorst der vorsten was.
Ik heb je teleurgesteld.
Het spijt me, Helen.
kan jij het mij vergeven?
kan je het me vergeven?
En daarom, Ndugu, moet ik zeggen
dat het reisje heel lonend was,
En vanmorgen
ontwaakte ik na mijn nacht in de wildernis
compleet getransformeerd,
Ik ben een nieuw mens, Voor het eerst in jaren
voel ik me helder,
Ik weet wat ik wil en ik weet wat me te doen staat
en niets kan me ooit nog tegenhouden,
Intussen stuur ik behalve de gewone cheque
nog een extraatje dat je kunt besteden aan wat je maar wilt,
Vele groeten, Warren Schmidt,
Warren. Wat leuk om je weer te zien.
Ik kom toch niet ongelegen? - Nee, hoor. Ik was blij
toen je belde dat je er eindelijk was. De reis deed je vast goed
na al wat je hebt doorgemaakt.
Ik stuurde 'n kaartje. Heb je 't gekregen?
O, ja. Mooie kaart. Dank je wel.
Ik wil 't ook persoonlijk zeggen. Ik vind het zo erg van Helen.
Ik heb 'r maar een keer gezien, maar we belden na de verloving.
Ze was een heel fijne vrouw.
Een heel fijn mens.
Dank je wel.
Wat wil je drinken?
Je bent vast aan 'n borrel toe. - Nee, hoor.
Ik wacht tot de kinderen er zijn.
Nou, ik neem een Manhattan.
Ach, waarom ook niet. Maak er twee van.
Dat is al beter.
De voorbije week was razend druk.
Het enige voordeel voor Helen...
letterlijk het enige,
is dat haar deze week met ons bespaard bleef.
De bloemist, de japon, de familie, de verplaatsingen, de motels,
de bruidsmeisjes, de bruidsjonkers, de japonnen.
Heb je enig idee hoeveel mensen nog niet hebben geantwoord?
Er komt gewoon geen eind aan, Warren.
O ja, we hebben nog steeds die cheque voor de kerk nodig.
Heeft Jeannie 't gezegd? Het is nu al 'n hele tijd
en het wordt wel wat 'n probleem. - Roberta.
Wat?
Ik krijg dit ding niet aan de praat.
Iemand heeft 't verknoeid. - Excuseer me.
Wat heb jij, verdomme?
Heb ik al niet genoeg werk? - Daarom wou ik je helpen.
Nou, dit is geen hulp. Kijk maar. Wat moet ik nou?
Ik fiks het wel als je me vertelt
hoe je het wilt. Ik ben niet helderziend.
Ach, verdomme. Ik doe het zelf wel.
Zoals ik al de rest moet doen. Donder op.
Ik ben niet helderziend. - Versta je mensentaal? Donder op.
Sorry, hoor. Heb je Larry die keer gezien?
Heel even, ja. - Hij is net 'n kind.
Sinds de scheiding denkt ie dat ie aandacht krijgt door herrie te maken
Ik begrijp het heus wel.
Maar ik heb medelijden met 'm.
M'n eerste man was net zo.
En hij bleek 'n echte zak te zijn.
Maar Randall weet hoe hij met 'n vrouw om moet gaan.
Echt waar, vind je hem geen schatje?
Nou...
Ik weet dat Jeannie weg van 'm is.
Nou, da's alvast 'n hele hulp, niet?
Toen m'n baarmoeder eruit moest,
is die jongen geen minuut van m'n zijde geweken.
Geen minuut.
De mensen fronsten hun wenkbrauwen omdat ik 'm zoogde tot z'n vijfde.
Maar de resultaten zijn er wel.
Ik heb 'n attente, toegewijde jongen opgevoed
tot een attente, toegewijde man.
En hij mag nog gezien worden ook, al zeg ik het zelf.
Vind je ook niet?
O, kijk wie daar is.
Pa... Hoe gaat ie?
Goed. Goed. - Eindelijk ben je er. Ik ben blij.
Dag, pap. - Dag, kindje.
Hoe was de reis? Ik was ongerust. - O, prima, hoor.
Er stond een geweldige file toen ik vanmiddag de stad inkwam.
Toen ging ik maar van de 25 af en nam de 70.
Daar was het al niet beter.
Er zullen werken zijn geweest, of een ongeluk of zo.
Typisch Denver. - Ik kom nooit op autowegen.
Je kunt beter de 25 verlaten bij Speer en dan links afslaan.
Zo kom je via First direct op Gaylord.
Dat is goed om weten. - Randall, zet de doos in de keuken.
Jeannie, ik moet iets bespreken. - Tuurlijk, pap. Kan het wachten?
Het is belangrijk. Het moet onder vier ogen.
O, jazeker. Na het eten misschien.
Vertel 's, Randall...
Hoe is het met die investering nog gegaan?
Je hebt me niet gebeld.
Zwijg daarover. - Dat piramidespel.
Dat was het niet. - Ik heb wel 800 dollar verloren.
Als je er langer in was gebleven, had je wel resultaten geboekt.
Kunnen we over wat anders praten?
Je wist niemand aan te brengen. Je hebt 't voor mij ook verpest.
Je had niet door hoe 't KRACHT-systeem werkt.
Kapitaal, rijkdom, aangroei...
Als vader van de bruidegom heet ik onze gast welkom.
We weten wie je bent.
En je kunt morgen en overmorgen nog toasten.
Mag ik even?
Kunnen we niet gewoon gezellig eten?
Oké, eet jij maar gezellig, ik wil even wat zeggen.
Ik wilde er even op wijzen
dat we hier voor het eerst
als een familie samen rond de tafel zitten.
En namens Saundra en mezelf heet ik Warren welkom
nadat hij 'n lange reis maakte om vanavond bij ons te zijn.
En, Warren,
we houden echt heel erg veel van Jeannie.
En ik wil ook zeggen hoe trots ik ben...
Je brengt jezelf in verlegenheid, en mij,
en ook Saundra. - Helemaal niet.
Saundra, alsjeblieft.
Nou, ik ben klaar. Je onderbreekt me, maar ik ben klaar.
Waarom moet je nou 'n gezellige avond verpesten?
Waarom doe je altijd zo? Waarom ben je zo negatief?
Ik ben niet negatief. Jij wilt alle aandacht.
"Ik ben niet negatief." Is dat niet negatief?
Ik heette alleen maar iemand welkom in de familie.
Larry, je hebt ons welkom geheten. Dank je. Drink je nu je melk op
en hou je verder je kop?
Probeer wat te slapen. - Jij ook.
Tot morgen.
Probeer goed te slapen.
Het was fijn kennis te maken.
Dank je. - Welterusten.
Ik moet je nog spreken. - O ja. Juist.
Kan het wachten? Morgen wordt druk.
Nee, het kan niet wachten.
Neem rustig de tijd. Ik start de auto alvast.
Welterusten, Warr.
Wat is er?
Je begaat 'n flater. Trouw niet met hem.
Doe het niet.
Waar heb je het over? - Onlangs had ik een droom
die heel realistisch was. Over je moeder en jou
en je tante Estelle. En er was ook een...
nou ja, niet echt 'n ruimteschip, het was een ballon of een bol.
Er kwamen vreemde wezens uit en die wilden je meenemen.
Ze leken allemaal op Randall. Begrijp je?
En ik probeerde je te redden.
En plots... - Pap, het is oké.
Je bent alleen wat overstuur en mam is er niet om je te bedaren.
Zo is het niet. Trouw niet met Randall.
Die jongen deugt niet. Hij speelt niet in jouw divisie.
Ik kan en zal het niet toestaan. Moet je die lui hier zien.
Ineens vertoon je interesse voor wat ik doe?
Krijg je nu 'n mening over mijn leven?
Luister jij nou even naar mij.
Ik trouw overmorgen en jij komt naar mijn bruiloft.
Je zult daar zitten en genieten en me steunen,
of anders kan je gelijk naar Omaha terugrijden.
Kom onmiddellijk hier.
Ik praat tegen jou, meisje.
Voetbaljuniores Denver 1974 - Randall Hertzel
"Elektronicaopleiding 2 weken" "Onberispelijke presentie"
Goedemorgen, slaapkopje...
Warren. Wat is er gebeurd? - O, niks.
Ik ben alleen wat stijf. M'n nek.
Het gaat best. - Ben je uit je bed gevallen?
Ik help je even. - Nee.
Ik kan beter op iets hard liggen.
Ik weet het niet. Het blijft toch wel bizar
dat 't uitgerekend vandaag gebeurt.
Het spijt me, Jeannie.
Over 'n paar uren is 't vast beter. De Advil begint al te werken.
We stonden de voorbije weken flink onder spanning terwijl jij
op pad was. We wisten het maar amper te redden.
En nu werk jij ons in de stront...
Volgens mij komt 't door het bed.
Bestaat niet.
Da's een Aquarest Z-9000. Beter is er niet.
Het ligt beslist niet aan het bed. Ik weet het niet.
Volgens mij heb ik iets steviger nodig.
Oké, goed. Laten we de zaken aanpakken.
Pap, waar is die afhaalbon?
Afhaalbon? - Voor de programma's
die jij bij de drukker zou halen.
O, die ligt daar. - Waar?
Op de stoel, in m'n jaszak. - Oké.
Randall, jij moet ze halen. - Ik moet Brian en Dave oppikken
en m'n pak halen. - Ik kan niet alles doen.
Ik kan niet alles doen.
Weet ik.
Blijf van me af.
Nou...
Ik doe het wel.
Je wordt hartelijk bedankt, pap. Krijg de ziekte.
Lieve help.
Heeft hier iemand honger? - Ik kan wel 'n paard op.
En kippen-noedelsoep? - Heerlijk.
Is er iets voor me in de steek?
Jeannie heeft ons verteld van je paniekaanval.
Ik neem 't je niet kwalijk. Het is 'n normale reactie.
Ik had ook m'n bedenkingen.
Als veteraan van twee gestrande huwelijken
weet ik heel wat over wat wel en niet werkt tussen twee mensen.
Ik kan je wel vertellen dat die twee in topconditie verkeren.
Ze hebben 'n gezonde relatie, op geestelijk,
emotioneel en fysiek vlak.
Je weet al hoe geweldig ze als vrienden met elkaar opschieten,
maar wist je ook dat hun seksleven witgloeiend staat?
Mijn huwelijken mislukten door de seks.
Ik ben een ontzettend seksueel iemand.
Ik kan 't niet helpen. Zo zit ik in elkaar.
Als klein meisje al. Ik had m'n eerste orgasme toen ik 6 was,
tijdens de balletles.
Ik bedoel maar, ik raak altijd heel snel opgewonden
en ben erg orgastisch. Jeannie en ik lijken daarin sterk op elkaar.
Clifford en Larry... ze waren wel aardig,
maar ze konden me niet bijhouden. En ik wil Jeannie d'r vertrouwen
ook niet beschamen, maar ik kan je garanderen
dat als die twee ooit problemen krijgen,
ze altijd zullen kunnen rekenen op wat tussen de lakens gebeurt
om hen samen te houden. Nog wat soep?
Nee. Ik denk dat 't zo wel voldoende is.
Hoe gaat het?
Prima, hoor. Nog wat Advil zal volstaan.
Jij hebt wat sterkers nodig. Ogenblikje.
Van m'n baarmoederoperatie. Verlopen, maar nog bruikbaar.
Wat is het?
Percodan. Ik garandeer dat je je binnen 't halfuur kiplekker voelt.
Okidoki, na de intrede neem ik de bruid en bruidegom mee.
De bruidsjonkers en 't bruidsmeisje volgen onmiddellijk daarna.
Denk er wel om de bruid en bruidegom ruimte te geven.
Ze moeten kunnen bewegen. De vader van de bruid, Mr. Schmidt,
gaat zitten op de eerste rij. Goed?
Mr. Schmidt?
Wilt u op de eerste rij gaan zitten, alstublieft?
Als ik even een persoonlijke noot mag meegeven...
Ik weet alles over de liefde van mijn ouders,
twee bijzondere mensen
die 63 jaar getrouwd zijn geweest. En ze zijn hier
in ons midden vanavond. Ik kan ze voelen.
Hallo, mam.
Hoi, pap. Ik mis jullie. Ik houd van jullie.
Telkens als ik naar Randall en Jeannie kijk, denk ik zo...
Randalls handen lijken goed op die van mij
en Jeannie d'r handen lijken...
Je bent er helemaal bovenop gekomen, Warren.
Die tabletten van je... nou, moe.
Die naam moet je voor me opschrijven.
Ze werken echt. - Ik weet waar je echt van opknapt.
Ik zet de jacuzzi aan en jij gaat lekker lang liggen weken
voor je naar bed gaat. Dan slaap je als 'n roos
en morgen ben je fris als 'n hoentje.
Hoe voel je je?
Dit is fantastisch.
Ik had geen idee.
Het is onbeschrijflijk. - Zei ik 't niet?
Zei ik het niet?
Bezwaar als ik erbij kom?
Da's heel wat beter.
O, wat 'n avond.
Ik was diep ontroerd.
Na de stress van de voorbije weken vergat ik dat mijn kleine jongen
gaat trouwen. En jouw kleine meid ook.
Daar denk je
van bij hun geboorte aan en nu is 't zo ver.
Het is een wonder.
Stel je voor, na morgen
zijn we een grote familie. Ik dring erop aan dat je
dit als je tweede thuis beschouwt. Ik dek voor je mee
op Thanksgiving en Kerstmis. We geven geen traditionele
kerstgeschenken. We maken ze zelf. We zijn 'n creatieve familie.
Het mag 'n schilderij zijn of een gedicht of een liedje.
Wat je maar inspireert. En je gaat natuurlijk mee
naar onze timeshare in de bergen.
Jij en ik gezellig samen terwijl de kinderen skiën.
Hier zitten we dan,
een gescheiden vrouw en een weduwnaar. Het perfecte stel.
Wat is er?
Ik moet naar bed. - Zo ineens?
We zaten net zo gezellig te praten.
Ik dommel helemaal weg.
Dank je wel, Roberta. Welterusten.
Laten we bidden.
Goede Vader in de hemel, ons hart loopt van vreugde over
nu Randall en Jeannie trouwen... - De liefde is lankmoedig
en goedertieren. Ze is niet afgunstig, zij praalt niet en beeldt zich niets in.
Zij zoekt zichzelf niet... - En ik zal je elke dag
van mijn leven liefhebben. En als ik zeg elke dag,
bedoel ik elke dag.
En als ik zeg elke dag, bedoel ik alle 24 uren,
alle 1440 minuten, alle 86400 seconden.
Neem jij, Randall Mead Hertzel, Jean Bordwine Schmidt
tot wettige echtgenote?
Ja.
Neem jij, Jean Bordwine Schmidt, Randall Mead Hertzel
tot wettige echtgenoot?
Ja.
Dan verklaar ik jullie nu man en vrouw.
Ik hoorde dat z'n stem anders klonk.
En ik weet nog, Randy, dat je me belde...
En hij zegt van "Dennis,
ik heb gisteren 'n meisje ontmoet en ja, het zal wel
wat vreemd klinken uit mijn mond, maar...
Maar...
dit is 'n grietje dat ik misschien wel wil weerzien."
Toen vertelde hij nog 'n boel dingen waar ik op dit moment
niet echt kan op ingaan.
Maar wat toen in z'n stem lag,
twee jaar geleden, is hier vandaag bevestigd.
Jullie zijn 'n geweldig stel, weet je?
En jullie hebben me er echt doorheen
geholpen onlangs, en dat vergeet ik nooit.
Ik ben gek op jullie.
Op Randall en Jeannie voor altijd.
Hef het glas, kom op.
Ze willen 'n pakkerd. Kom op, een pakkerd.
Een pakkerd.
Kom op, de mensen willen waar voor hun geld.
Er zijn kinderen in de zaal.
Oké, dan geef ik nu 't woord aan... Zullen we naar huis gaan, of...
Ik geef het woord aan de vader van de bruid,
Mr. Warren Schmidt.
Ik heb vannacht niet veel geslapen,
vergeeft u me dus als ik wat wazig ben.
Maar, weet u...
het is vandaag een bijzondere dag.
We staan samen aan 't kruispunt in het leven van twee mensen.
Een kruispunt waar ze elkaar ontmoeten
en nu een nieuwe weg inslaan. Het is niet dezelfde weg
als die waar ze zich eerst op bevonden.
Het is een nieuwe weg.
Een weg die...
Zoals velen van u weten, heb ik onlangs mijn vrouw verloren...
En Jeannie heeft haar moeder verloren.
Helen en ik waren 42 jaar getrouwd.
Ze is heel plots gestorven.
Iedereen wou dat ze er nu bij had kunnen zijn
en we moeten er dan ook even bij stilstaan hoe blij ze was
dat Jeannie iemand gevonden had met wie ze haar leven kon delen.
Een gezel...
een partner.
Ik herinner me de dag dat Jeannie zei dat ze wilde trouwen.
We kenden die Randall nog niet en begrijpelijkerwijs
hadden we enige argwaan.
Toen kwam ze met hem voor de kerst zodat we hem konden zien.
Ik weet nog dat er 'n geweldige sneeuwstorm was
en Randall hielp me de stoep vrijmaken.
Hij stak meteen de handen uit de mouwen.
Maar dat brengt me
tot wat ik echt zeggen wil.
Wat ik zeggen wil...
Wat ik echt zeggen wil, is...
bedankt.
Jij, Randall, omdat je zo goed voor m'n dochter zorgt
en met name na ons recent verlies.
Meteen toen ik enkele dagen geleden aankwam,
vond ik het heel fijn Jeannies nieuwe familie te leren kennen.
Roberta...
dank je voor je generositeit... voor je gastvrijheid.
Je talent in de keuken is...
Larry...
je heerlijke welsprekendheid. Saundra, je talent
in handvaardigheid is echt bijzonder.
Dat object van je was ontzettend artistiek.
Duncan, ik ken je nog niet zo goed,
maar uit onze korte gesprekken begreep ik
dat je een heel diepzinnige jongeman bent.
En jullie allemaal...
geweldige mensen.
Geweldig.
Tot slot wil ik op deze bijzondere dag zeggen...
op deze heel bijzondere dag...
dat ik heel...
tevreden ben.
Beste Ndugu,
het zal je verheugen dat 't huwelijk van Jeannie vlekkeloos is verlopen,
Op dit moment is ze met Randall op weg naar het zonnige Orlando,
uiteraard op mijn kosten,
Zelf keer ik terug naar Omaha, Deze keer doe ik het in een ruk,
Ik ben maar een keer gestopt,
Bij de nieuwe brug over de autoweg in Kearney, Nebraska,
Een brug die herinnert aan de moed en vastberadenheid van de pioniers
die de staat door trokken op weg naar het Westen,
Ik nam zelf 'n indiaanse vrouw. Je moet 't zien om het te geloven,
Het heeft me aan het denken gezet,
Als je zoveel geschiedenis ziet en nadenkt over de prestaties
van mensen lang geleden, ga je alles in perspectief plaatsen,
Zo verzinkt mijn reis naar Denver in het niets
vergeleken bij de tochten die anderen ondernamen,
de moed die ze aan de dag legden, de ontberingen die ze ondergingen,
De lafaards waren thuis, de zwakken stierven.
Alleen de sterken haalden het. De pioniers.
We zijn allemaal nietig in het grote geheel,
Je kunt op z'n best hopen dat je enig verschil uitmaakt,
Maar welk verschil heb ik uitgemaakt?
Wat is er door mij beter geworden?
Daar in Denver probeerde ik te doen wat moest:
Jeannie ervan overtuigen dat ze een blunder beging,
maar ik faalde,
Nu is ze met die flapdrol getrouwd en daar kan ik niks tegen beginnen,
Ik ben zwak,
En ik ben een mislukkeling,
Het valt niet te ontkennen,
Binnen afzienbare tijd zal ik sterven, Misschien over twintig jaar,
misschien ook morgen, Het doet er niet toe,
Als ik eenmaal dood ben
en al wie me heeft gekend, eveneens sterft,
zal het zijn alsof ik nooit heb bestaan,
Wat voor verschil heeft mijn leven gemaakt?
Ik kan er geen bedenken,
Helemaal geen,
Ik hoop dat jij het goed maakt,
Vele groeten, Warren Schmidt,
Geachte Mr. Warren Schmidt, ik ben zuster Nadine Gautier
van de orde der Zusters van het Heilig Hart,
Ik werk in een dorpje bij de stad Mbeya in Tanzania,
Een van de kinderen onder mijn hoede is de kleine Ndugu Umbo,
de jongen die u sponsort, Ndugu is een heel intelligente
en heel lieve jongen, Hij is een weeskind,
Onlangs had hij medische zorgen nodig voor een oogontsteking,
maar het gaat alweer beter, Hij is verzot op meloen
en dol op tekenen, Ndugu en ik willen u zeggen
dat hij al uw brieven ontvangt,
Hij hoopt dat u gelukkig bent in uw leven,
en gezond,
Hij denkt elke dag aan u en wil heel graag dat u gelukkig bent,
Ndugu is pas zes en kan niet lezen of schrijven,
maar hij heeft voor u een tekening gemaakt,
Hij hoopt dat u zijn tekening mooi vindt,
Met vriendelijke groeten, zuster Nadine Gautier.